Woensdag gaan we op reis. Niet ver weg, wel heel diep.
In het innovatielab van Thomas More Hogeschool stappen onze montessori basisbekwamen én vakbekwamen samen de toekomst binnen. VR-brillen, robotica, 3D-printers, AI-tools. Allemaal glimmend, nieuw, veelbelovend.
Maar de vraag die we meenemen is oud: voldoet dit aan wat Maria Montessori al wist over goed ontwikkelingsmateriaal?
We gaan kijken naar controle van de fout. Ziet een kind zelf wanneer iets niet klopt, of moet een scherm dat zeggen? We onderzoeken isolatie van de eigenschap. Leert een VR-ervaring één ding tegelijk, of bombardeert het alle zintuigen tegelijk? We voelen of materiaal uitnodigt tot herhaling, tot concentratie, tot die diepe focus die Maria Montessori ‘polarisatie van de aandacht’ noemde.
En terwijl we dat doen, zetten we optimaal in wat montessorionderwijs zo krachtig maakt: heterogeniteit. Onze vakbekwamen hebben een les voorbereid voor de basisbekwamen. Niet omdat de een meer weet dan de ander, maar omdat we van elkaar leren. Omdat samenwerken tussen verschillende niveaus precies is waar groei zit.
Meerdere keren per opleiding laten we deze groepen samenkomen. Niet toevallig. Wel heel bewust. Want in die uitwisseling gebeurt iets wat geen enkele digitale tool kan vervangen: echte verbinding tussen mensen die hetzelfde vuur delen.
Maria Montessori schreef: “Laat ons kinderen een nieuwe weg wijzen. Maar laat die weg hun eigen weg zijn.”
Woensdag proberen we dat. Met tools van 2025, vanuit principes van 1907. Eigenwijs genoeg om de toekomst te omarmen. Eigenzinnig genoeg om te blijven toetsen of die toekomst ook écht past bij hoe kinderen leren.
Benieuwd wat we tegenkomen. Nog benieuwder naar wat onze deelnemers van elkaar leren.
#montessorionderwijs #eigenwijs #toekomstbestendig #levenlangleren #samenwerking