De vis is dood
Het was mijn allereerste leesles. Groep 3. Een aandachtstafel, een nieuw ingericht lokaal en een vis in een kom. Ik was er helemaal klaar voor.
Wat ik niet had voorzien: dertig graden, een portocabin die nog heter was en een vis die het weekend niet had overleefd.
Geen nood. Trommels gezocht, een hoge hoed uit het magazijn gehaald, een klein kistje gemaakt. En zo gingen we op onze eerste schooldag in processie over het plein om de vis te begraven. De kinderen hadden er vrede mee. We besloten samen om de rat in de doos maar niet op de aandachtstafel te zetten.
Dertig jaar later spreken we er nog over als we elkaar ergens tegenkomen.