Er is een vraag die ik in de eerste weken van het schooljaar bijna overal terugkrijg. Hoe krijg je het voor elkaar dat kinderen buiten het lokaal ook echt aan het werk zijn. Op de gang, in de hal, op dat plekje bij de trap waar niemand toevallig langsloopt. In het montessorionderwijs hoort die vrijheid er gewoon bij en juist daarom is het in de gouden weken een van de eerste dingen die je opbouwt.
Lees verder Werken op de gang, zo bouw je vrijheid op in het montessorionderwijs
Over een paar weken gaan de deuren weer open. Voor sommigen van jullie is dat gewoon een nieuw jaar met een nieuwe groep. Voor anderen is het de eerste keer dat je een montessorigroep binnenloopt, met een kast vol materiaal waarvan je de helft nog niet kent.
Als jij tot die tweede groep hoort: welkom. En adem even uit. Je hoeft in september nog lang niet alles te kunnen. Lees verder Nieuw in het montessorionderwijs
door: Maartje van Houwelingen
Het afgelopen schooljaar vulden we ons Monteshoppie regelmatig aan met driedelige kaartjes, een typisch montessoriwerkje. Kaartjes met een foto, het woord en zinnen. Woorden in schrijfletters en leesletters. Vijf lagen, opgebouwd volgens de montessoriprincipes. Het koppelen van een betekenisvolle foto aan het woord, dan aan de geschreven letters, dan aan de lees letters, en uiteindelijk aan lopende zinnen.
Een voorbereide omgeving houd je samen op orde
Ieder jaar weer hetzelfde. Kraaltjes in een emmer met een steradent tablet, alles tellen, poetsen, afdekken met plastic, kaartjes natellen. Materialen weer compleet zien te krijgen. Wat een werk. Ik vond het altijd vreselijke momenten, die eindejaarsschoonmaak. Tot ik besloot dat het anders moest, en dat de oplossing niet bij mij lag maar in de voorbereide omgeving zelf.
De vis is dood
Het was mijn allereerste leesles. Groep 3. Een aandachtstafel, een nieuw ingericht lokaal en een vis in een kom. Ik was er helemaal klaar voor.
Wat ik niet had voorzien: dertig graden, een portocabin die nog heter was en een vis die het weekend niet had overleefd.
Geen nood. Trommels gezocht, een hoge hoed uit het magazijn gehaald, een klein kistje gemaakt. En zo gingen we op onze eerste schooldag in processie over het plein om de vis te begraven. De kinderen hadden er vrede mee. We besloten samen om de rat in de doos maar niet op de aandachtstafel te zetten.
Dertig jaar later spreken we er nog over als we elkaar ergens tegenkomen.
